السيد هاشم الرسولي المحلاتي

106

صحيفه علويه (دعاها و مناجاتهاى كامل مولانا على بن ابيطالب ع) ( فارسى)

و از دعاى آن حضرت در زارى بدرگاه حق و آمرزشخواهى خدايا از تو خواهم اندكى از بسيار با اينكه نيازمنديم بدرگاه تو بزرگ و بىنيازى تو از آن ديرينه و ازلى است ، و آن درخواست پيش من بسيار بزرگ ولى نزد تو اندك و آسان است ، خدايا براستى كه عفو تو از گناهم و گذشتت از خطايم ، و چشم پوشيت از جرم و جنايت بسيار بزرگم كه بخطايا بعمد انجام دادم ( اينها ) مرا بطمع انداخت تا از تو درخواست كنم چيزى را كه از روى قدرت و رحمت خويش روزى من كردى و از نيرو و توان خويش به من نماياندى ، و از اجابت دعايت به من شناساندى ، و همين سبب شد كه من از روى اطمينان خاطر تو را بخوانم و با تو انس گرفته بدون ترس و واهمه از تو حاجت بخواهم ، و تازه در مطلوب و مقصود خود با ناز و عشق بدرگاهت آيم ، و اگر حاجتم دير برآيد از روى جهل و نادانى كه دارم بر تو زبان اعتراض بگشايم ، در صورتى كه شايد دير برآمدن آن ( حاجت ) براى من بهتر ( از زود بر آمدنش ) باشد زيرا تو بسرانجام كارها دانائى و از اين رو است كه من مولاى بزرگوارى را نديده‌ام كه نسبت به بندهء پست خود شكيباتر از تو باشد نسبت به من اى پروردگارم . تو مرا ميخوانى ولى من از تو رو ميگردانم و تو به من دوستى ميكنى ولى من با تو دشمنى ميكنم و تو به من محبت ميكنى ولى من نه پذيرم گويا منتى بر تو دارم و با اين حال تو را باز ندارد اين جريان از عطوفت و مهربانى نسبت به من و احسان بر من ، پس ( اى خدا ) بر بندهء خطاكارت رحم كن و از زياده بخششت بر من ببخش كه براستى تو بخشنده و بزرگوارى .